Het gevoel besluipt me dat we de terugreis begonnen zijn. Gelukkig is het nog niet helemaal zo en hebben we nog een laatste stop: Deception Island.
\nIn de ochtend van 3 februari liggen we voor deze, nog actieve, vulkaan voor anker en staat er een landing op Baily Head op het programma.<\/p>\n
Deze landing kan niet elke expeditie doorgaan, omdat het nogal onstuimig kan zijn in deze wateren. Gelukkig is het nu rustig en kunnen we, achterstevoren, aan land. We kwamen op een zwart strand en met ons landden daar honderden Kinbandpingu\u00efns. Het gemis van deze fraaie soort de afgelopen dagen werd meer dan goedgemaakt. Het bleek dat er een enorme kolonie broedde bovenop een helling een stuk landinwaarts. We namen dezelfde weg als de Pingu\u00efns en kwamen zo uit in de kolonie. <\/p>\n
Onderweg zagen we nog een nieuwe soort Pingu\u00efn, een Macaronipingu\u00efn, maar aangezien ons nadrukkelijk gezegd was niet te stoppen op weg naar boven (we moesten te allen tijde voldoende afstand tot de dieren houden en de doorgang was hier vrij smal), lukte het alleen een wat vagere foto te maken. Vanaf de top van de helling was er weer een magnifiek uitzicht over de zee en het eiland, vergezeld door het geluid van honderden Kinbanden die hun partners druk begroetten bij terugkeer. Vanaf die plek was er ook nog iets leuks te zien. Een filmcrew van de BBC was hier neergestreken om een documentaire over de Pool te maken. Het leek afzien, maar dan wel op een heel bijzondere plek!
\nWeer terug op de Vavilov liet de kapitein zijn nautische vaardigheden volop blijken. Eerst voer hij om een paar pilaren in het water heen, de “Sewing-Machine Needles”. Daarna moest hij, onder het toeziend oog van Neptunus die uitkeek vanaf “Neptunes Window”, door “Neptunes Bellows” en kwamen we in het binnenste van Deception Island in Whalers Bay. Hier gaan we voor de laatste keer deze reis aan land. Aangezien het een vulkaan is, is het strand warm, heet zelfs, en is er gelegenheid een warm bad te nemen, met daarna een cool down in het zeewater. Ik bedank en wandel over het strand naar Neptunes Window en bekijk het uitzicht van Neptunus. Op het hele eiland liggen de lugubere resten van de bewogen geschiedenis van het eiland. Overal liggen walvisbotten en staan er gebouwen die laten zien wat er met deze dieren gebeurd is. Het begint te sneeuwen en de lucht betrekt, wat deze bijzondere plek wel heel somber maakt. De gedachte dat onze volgende dagen weer op “de Drake” zullen zijn, helpt niet…<\/p>\n