Uncategorized

Phalaropus lobatus, Red-necked Phalarope, Svømmesnipe… Zomaar enkele mooie namen namen voor misschien wel het meest elegante vogeltje dat ik ken. Niet alleen elegant, maar ook heel mooi. Daarom noemen we hem in het Nederlands dan ook maar Grauwe Franjepoot… Wat moeten we toch met dat “grauwe”? Er is werkelijk niets grauws aan, net als ook … Continue reading » Continue reading »

Een dapper vogeltje. Dat is mijn eerste associatie bij de Rietgors. Je kunt ze het hele jaar door zien rondscharrelen door de rietvelden van de verschillende plassengebieden. Als de dagen dan eindelijk een minutieus beetje langer worden en de temperatuur een halve graad hoger is dan de voorbije winter, begint de Rietgorsman al te zingen. … Continue reading » Continue reading »

Aan de Oude Hapseweg had 1 winter in een vrij smal bosje, eigenlijk meer een dikke haag, een aantal Ransuilen hun roestplaats gevonden. Ik weet niet meer hoeveel het er waren, maar ik weet nog wel dat ik onder de indruk was. De enige keer daarvoor dat ik een Ransuil had gezien, was bij een … Continue reading » Continue reading »

Ik denk dat ik het eerst van de Raaf hoorde toen er vroeger thuis een sprookjesplaat van Assepoester werd opgezet. Later zag ik de Raaf bij Paulus de Boskabouter als een wijze, vriendelijke vogel. Toen ik me op een andere manier met vogels ging bezighouden, leerde ik al snel dat de Raaf eigenlijk niet meer … Continue reading » Continue reading »

Toen ik jàren gelden op weg was naar zuid Frankrijk, hoorde ik op elke parkeerplaats waar we stopten een vrolijk gekwetter wat ik maar niet thuis kon brengen. Pas tegen de tijd dat we onze bestemming bereikten, zag ik eindelijk wie de makers waren: Puttertjes. Ik heb ze die vakantie nog regelmatig gehoord en wat … Continue reading » Continue reading »

De Purperkoet zag ik in het kleine natuurgebiedje bij Motril in Spanje. Ondanks dat ik hem nog nooit eerder had gezien én zijn plaatjes of verhaal uit m’n hoofd kende, herkende ik hem meteen. Voor een Koet een imposante verschijning. De kleur spreekt me ook best aan: hij is meer blauw dan purper en dat … Continue reading » Continue reading »

Schattig. Dat is de eerste associatie die ik krijg bij de Pimpelmees. Maar daarmee dan hun gehele voorkomen met al hun kenmerken: hun grootte en kleuren, hun roepjes wanneer ze door de bomen scharrelen en natuurlijk hun zilveren lachje. Samen met de Koolmees en de Merel zal het zo’n beetje de eerste soort zijn welke … Continue reading » Continue reading »

Toen ik een keer op een zomerse avond van Haps naar Cuijk fietste, zag ik op een akker een aantal Patrijzen lopen. Ik weet nog dat ik het leuk vond, maar misschien niet eens zo heel bijzonder. Sinds ik weer actiever ben gaan vogelen, heb ik dat beeld niet meer gezien. Ik ben op plaatsen … Continue reading » Continue reading »

Duikers vind ik fantastische dieren. Het begint al bij het Dodaarsje, maar het versterkt naarmate de vogel groter wordt. De Fuut is alweer wat gracieuzer, maar de grotere duikers vind ik ronduit prachtig (en terwijl ik dit zo schrijf, besef ik dat ik dan het Dodaarsje en de Fuut eigenlijk tekort doe en deze eigenlijk … Continue reading » Continue reading »

Als vogelaar en als vogelfotograaf, hobbyist of professional, heb je toch in ieder geval één wens: het zien en/of het fotograferen van de Papegaaiduiker. Er zijn een heleboel héél mooie vogels, ook veel grappig uitziende of juist stoer, maar de Papegaaiduiker is gewoon…: Een Papegaaiduiker. Met zijn droeve oogopslag en natuurlijk prachtig gekleurde snavel is … Continue reading » Continue reading »