28 november
Zo, ik ben er weer eens opuit geweest om proberen de vragen te beantwoorden welke vorige keer op waren gekomen. Ik heb dus hetzelfde rondje gemaakt door de Flevopolder: allereerst naar de Blauwe Kiekendieven en daarna binnendoor via de Ibisweg en Praamweg naar de Oostvaardersplassen.
In de tijd tussen deze trip en de vorige heb ik een nieuw statief aangeschaft. Het is een raamstatief welke je op het raam kunt bevestigen, of zoals bij mijn auto, aan de deur. Ik was heel benieuwd of het zou helpen de Kiekendieven dichterbij te krijgen, omdat je hiermee veel geleidelijker bewegingen kunt maken.
De velden en het uitzicht rondom
Iets na 9 uur was ik weer aanwezig. Ik was weer de eerste en het was nog een beetje mistig en somber. Een klein uur bleef het zo, maar toen zag je af en toe de zon doorbreken in het zuiden. De vogels lieten het alleen behoorlijk afweten. Pas om 11 uur heb ik mijn 1ste foto gemaakt: een enorme groep Grauwe Ganzen welke opvlogen (verjaagd werden?) vanaf een veld een heel stuk verderop. Na weer een half uurtje kwam de 1ste Blauwe Kiek. Het was eigenlijk nog een beetje te donker, maar ik heb toch enkele foto’s kunnen maken. Het statiefje werkte heel behoorlijk: ik kon rustig meedraaien en veel geleidelijker bewegen. Een nadeel was wel dat, omdat de auto wat scheef stond, m’n camera ook scheef kwam te staan naarmate ik verder draaide. “Gelukkig” had ik vervolgens weer een uur om de opstelling te verbeteren. Ik heb het statief op de deur gezet en de gondel losgezet zodat ik de camera kon draaien ten opzichte van het statief.
M’n nieuwe statief!
Na dit uur puzzelen verscheen er weer een Blauwe Kiekendief. Deze begon wat verderop te jagen, maar kwam steeds dichterbij. Op het einde vloog ze echt dichtbij en leek ze zich niet te storen aan mij in de auto: het leek te werken! Toen deze Blauwe Kiek weer weg was zag ik in de verte iets staan wat ik niet thuis kon brengen. Toen ik door de verrekijker keek bleek dat er een groepje reeá«n in het veld stond. Ondanks dat ik nauwelijks bewoog of geluid maakte, waren ze enorm op hun hoede en liepen langzaam weg door de hogere begroeiing. Hierna vloog er nog een Buizerd op, welke een tijdje op de grond was blijven zitten. Helaas was ik net te laat om er mooie opnamen van te maken. Tegelijkertijd met deze Buizerd kwam er in de verte een Ruigpootbuizerd staan bidden. Hij kwam steeds een beetje dichterbij, en niet al te ver van de auto zag ik hem mooi duiken naar een prooi. Gelukkig voor de muis bleek hij niks gevangen te hebben.
Reeën
Hierna ben ik naar de Oostvaardersplassen gereden. Bij de Kluut kon ik nog steeds niet helemaal zien waar de foto’s van de Watersnippen gemaakt waren. Op het water zat ook niets, dus ben ik maar verder gegaan. Bij het bezoekerscentrum heb ik ook nog even staan kijken en wat bleek: door de gaten in de schutting daar, zag ik hetzelfde als er op de foto’s van de Snippen te zien was. Waarschijnlijk waren ze dus hier gemaakt! Jammer genoeg zat er nu niets, maar ik zal de plek zeker onthouden en er vaker gaan kijken.
Ik ben weer verder gelopen naar de Keersluisplas. Het riet stond er nog steeds hoog en ook hier was dus niets te zien. In het bosje ervoor zaten wel weer Goudhaantjes welke ik heel vluchtig alleen even gezien heb en er zaten verschillende Mezen: Pimpeltjes-, Kool- en Matkopjes. Het lukte me om van de laatste een paar foto’s te maken en daarna ben ik weer verder gegaan richting Wigbels Eiland, maar als eerste naar de Brandgans. Opweg er naar toe hoorde ik verschillende Buizerden in het Wilgenbos. In de verte zag ik er ook vliegen, en vrij plotseling vloog er ook eentje niet ver over mij heen. Als je ze zo ziet blijven het imposante vogels. Iets later zag ik ook opeens een Sperwer op me af komen, maar deze kwam zo snel aan, dat mooie foto’s niet gelukt zijn.
Hier zouden de Watersnippen hebben kunnen zitten…
Bij alle hutten welke ik hierna bezocht heb, was er niet veel te zien, of was het in ieder geval niet fotografeerbaar. Ik had dus bedacht maar weer naar het veld van de Kiekendieven te gaan en te hopen dat er nu wat meer beweging zou zijn.
Die was er nauwelijks. Wel kwam de bekende Buizerd weer dichtbij zitten en later op een verkeersbord, maar de Kiekendieven waren er niet. Na de Buizerd op de foto gezet te hebben, wilde ik gaan: de zon was al een heel eind onder en je mag daar maar rondrijden tot 15 uur… Maar toen ik bij een 2de zijweg kwam, zag ik opeens verschillende Kiekendieven rondvliegen! Er was een vergelijkbaar veld waar ze zich blijkbaar ophielden. Ik ben dus (stiekem) deze weg nog ingereden en heb nog een tijdje staan genieten van de verschillende jagers aan het werk: er zaten ook Ruigpootbuizerden en een Torenvalkje. Jammer genoeg was het eigenlijk te donker om foto’s te maken, maar 1 of 2 leken nog wel de moeite waard.
Hierna ben ik naar huis gereden. Ik was blij dat een aantal vragen beantwoord was. Zelfs de nog niet gestelde vraag over waar de Blauwe Kiekendieven zich ophielden. Al met al dus wel weer een lekkere dag.
