Je hebt ze van groot naar klein, de Bonte Spechten. Ik had al het geluk gehad dat ik de 2 uitersten, Groot en Klein, al eens gezien had, maar dat genoegen had ik nog nooit met de middelmaat. Zeker de grote variant kom ik echt overal tegen. Het was 1 van de eerste soorten waarvan ik het geluid opgenomen had toen ik vroeger er op uitging om vogelgeluiden te verzamelen. Ik kreeg toen zijn geroffel mooi op een bandje in de Ossenbroek, een bosgebied in de buurt van waar ik toen woonde. Ook was het 1 van de eerste soorten die ik mooi kon fotograferen vanuit een schuilhut en daarmee toch een mooie soort te pakken had.
De Kleine Bonte Specht heb ik maar 2 keer gezien. De eerste keer was in de Millingerwaard in de Ooijpolder terwijl ik mij een weg probeerde te banen door een Wilgenbos en daarbij waarschijnlijk over een Beverburcht ben gelopen. Maar dat was meteen een gelukje: dat was ook de plek waar de kleine Spechten zaten. De 2de keer was niet heel bijzonder: gewoon hoog in een boom bij het bezoekerscentrum van de Oostvaardersplassen. Niet bijzonder maar wel heel leuk natuurlijk.
En dan zijn we bij de derde variant, de Middelste. Terwijl ik bezig was een Zwarte Specht te fotograferen (ook een soort die ik nog niet zo vaak gezien had, laat staan gefotografeerd), hoorde ik de hele tijd een Specht roepen. Het leek in mijn oren erg op de roep van de Grote Bonte en dacht dan ook dat hij de maker van het geluid was. Op een gegeven moment kwam het dier in dezelfde boom zitten als de Zwarte Specht en ik fotografeerde hem eigenlijk een beetje per ongeluk mee… Maar dat was dus een geluk bij een ongeluk: het bleek de Middelste Bonte Specht te zijn. Een nieuwe soort voor mij!
En daarom kan ik de derde, en daarmee laatste, variant in deze reeks aan de lijst toevoegen. En ik ben daar heel blij mee. Het is heel leuk als je iets compleet kunt maken, maar nog leuker als blijkt dat je af en toe weer een nieuwe soort kunt vinden. Al is het een beetje per ongeluk…
