Als je de naam “Grauwe Gors” hoort, zou je kunnen denken dat het niet een vogel is waar per se op af moet gaan. En dat is jammer, want het is een interessante vogel. Ik zou er dan ook graag een stukje voor omrijden, maar was nog nooit in de gelegenheid. Ik had bijvoorbeeld wel eens gezien dat hij waargenomen werd in het Hamsterreservaat in Zuid-Limburg, maar dat is toch wel een behoorlijk stuk omrijden… Tijdens een vakantie in mei in Frankrijk reden we een keer tussen uitgebreide akkers en meende ik er 1 te horen. Ik wist het alleen niet zeker, want ik had er nog nooit 1 gehoord. Ik wist alleen dat de zang omschreven stond als “gerinkel van een sleutelbos”. Maar ja, je hebt sleutelbossen en sleutelbossen…
Tijdens een excursie in de Rijnstrangen, waren we redelijk aan het eind gekomen, toen onze excursieleider nog een verrassing had. In het gebied waar we op dat moment rondliepen, was eerder die week een Grauwe Gors waargenomen. Dus met wat geluk… En dat geluk hadden we dus! Op een gegeven moment kwam hij hoog in een Wilg te zitten en begon hij hartstochtelijk te zingen. Misschien moet hij het niet van zijn uiterlijk hebben, maar zijn liedje vond ik bijna ontroerend. We hebben een tijdje bij hem staan kijken en luisteren.
En zo kon ik ook dit familielid van de Gorzen aan mijn lijst toevoegen. Een in Nederland heel jammerlijk zeldzame verschijning, maar gelukkig is hij zo af en toe nog te bewonderen. En daar ben ik enorm blij mee!
