Ik had in mijn vroege vogeljaren niet gedacht het Korhoen snel een keer te zien. Nou had ik daar vrede mee, want mijn interesse in Hoenders was nog wat beperkt. Ik vond het natuurlijk jammer dat ze uit Nederland verdwenen waren en vond het mooi dat er nu verwoede pogingen gedaan werden om de soort vanuit Zweden te herintroduceren. Als ik er wel eens iets over las, leek het of het een lastige opgave zou gaan worden…
In de jaren dat ik het vogelen weer serieus begon te nemen en ik mij begon te richten op bezoeken aan het hoge noorden, kreeg ik ook het Korhoen weer in het vizier. Ik zag dat er reizen naar Zweden en Finland waren waar je een bezoek kon brengen aan een Korhoen baltsplaats en/of een Auerhoen baltsplaats, als je dan toch die kant opging. De foto’s die geplaatst werden bij deze reizen deden me enorm twijfelen: ik had eigenlijk gekozen om naar Varanger in Noorwegen te gaan, maar dit zag er toch ook wel heel mooi uit. Eigenlijk waren die Hoenders wel erg interessant. Helemaal overtuigd hiervan raakte ik toen ik het Moerassneeuwhoen in de winter én in het voorjaar en het Alpensneeuwhoen in het voorjaar op Varanger gezien had. Wat een prachtige dieren!
Het Korhoen verscheen daarmee ook op mijn verlanglijst en in het voorjaar van 2025 had ik het geluk hem (én haar) eindelijk te zien. Ik was mijn reis naar Varanger begonnen aan de zuidkant van het Fjord en terwijl ik daar rondreed, zag ik een zwarte vogel in een veld staan. Het was een Korhoen man die af en toe ook wat baltsbewegingen en geluiden liet zien en horen. Ik kreeg natuurlijk niet de prachtige foto’s die op een baltsplek gemaakt kunnen worden, maar was absoluut niet minder blij met het resultaat.
Het blijken prachtige vogels te zijn, zwart met een blauwe gloed, een mooie staart en natuurlijk rode “wenkbrauwen”. Ik ben ontzettend blij dat ik het Korhoen op mijn lijst kan plaatsen. Ik hoop hem ook nog eens in Nederland te zien en die kansen lijken iets toe te nemen. Vanaf de Sallandse Heuvelrug worden er nu toch regelmatig waarnemingen op de site geplaatst, dus misschien gaan ze het toch weer redden in ons land. Nu ik ze wat beter ken en ik de hele familie beter heb leren kennen, kan ik niet anders dan hier heel hard op hopen. Het Korhoen hoort in ons land en verdient het om gezien te worden!
