Al zolang als ik weet van het bestaan van de Kerkuil, vind ik het een fascinerend en prachtig dier. Ik zag de eerste foto in mijn eerste vogelboekje: “Vogels zien en leren kennen”. Het was een beetje een onduidelijk foto van een Kerkuil op het nest met een aantal jongen (het boekje staat vol met nestfoto’s wat natuurlijk nu absoluut niet kan..!). Ondanks de matige kwaliteit van de foto, weet ik nog wel dat ik het een heel bijzonder dier vond om te zien. Bleek, beetje spookachtig, een echte nachtjager, kortom: fascinerend dus.
De kenmerken van de vogel zijn natuurlijk zo duidelijk dat ik niet bang was hem niet te herkennen, mocht ik hem een keertje tegenkomen. Maar ja, zo’n echte stelth-nachtjager kom je natuurlijk ook weer niet overal tegen.
Ik bleef heel lang Kerkuil-loos. Uiteindelijk kreeg ik er 1 te zien op de boerderij van een collega, in het donker, zonder extra licht, en bleef het eigenlijk bij de geestverschijning zoals ik hem mij als eerste voorgesteld had.
Tijdens een vakantie in Zuidlaarderveen kreeg ik weer hoop een Kerkuil onder betere omstandigheden te zien. We verbleven op een boerderij en om ons heen stonden nog een aantal boerenbedrijven. De eigenaar van de B&B (Boerderij&Breakfast?) waar wij verbleven, wist te vertellen dat bij de overburen al een aantal jaar een Kerkuil broedt en dat deze ’s avonds en ’s nachts in de polder jaagt. Hij wist niet zeker of de Uilen op het moment dat wij er waren een nest hadden, maar het zou kunnen… Ik heb verschillende keren ’s avonds met het laatste licht de polder doorkruist, maar helaas heb ik de buur-Uil nooit gezien en zo ging er weer een kans voorbij…
Andere gelegenheden deden zich niet meer voor en zo bleef ik nog lang zonder Kerkuil. In 2024 kocht ik het boek “Gids voor hutfotografie” waarin ook een hut beschreven stond van waaruit je Kerkuilen kunt fotograferen. Natuurlijk is dit anders dan zo’n prachtig dier in het wild tegenkomen, maar het is wel een uitgelezen mogelijkheid om ze in het echt te zien én te kunnen fotograferen. Ik besloot dus te boeken en op 12 juni 2024 ging eindelijk een lang gekoesterde wens in vervulling. Hoe het die avond allemaal verliep is te lezen in het verslag van de avond. Ondanks dat de setting misschien minder natuurlijk oogt, ben ik heel blij dat ik het gedaan had en dat hiermee eindelijk ook de Kerkuil in mijn lijst voorkomt. En eerlijk gezegd denk ik dat mijn foto’s heel wat mooier zijn dan de foto uit m’n oude vogelboekje. Foto’s waarop het dier helemaal tot z’n recht komt. En zo moet het ook zijn voor zo’n prachtig dier!
