Aquila chrysaetos… Dan vliegt er wel wat door de lucht. De naam wekt al indruk, laat staan z’n fysieke verschijning.
Half jaren 70 zijn wij met ons gezin regelmatig naar Oostenrijk op vakantie geweest. Dit waren heerlijke vakanties waar ik met enorm veel plezier en warmte aan terugdenk. Wel nam ik elk jaar een frustratie mee terug naar Nederland: ik had geen Steenarend gezien. In die tijd stond ik aan het begin van mijn vogelliefde en was ik er heel veel mee bezig. Ik las boeken, mocht mijn eerste vogelboekje kopen en had cassettebandjes van de Vogelbescherming gekocht en gekregen om de vogelgeluiden te leren. Ik verslond alles en leerde zo de vogels te herkennen op zicht en met hun zang. Ik had ergens de kennis uit opgedaan dat de Steenarend in bergachtige gebieden leefde en ook zeker in de Alpen voorkwam. Waar wij in Oostenrijk heengingen was het zeker bergachtig, dus kon het bijna niet missen dat ik de Steenarend zou gaan zien. Maar helaas bleek dat, ondanks de grootte van de vogel, toch een behoorlijke uitdaging en heb ik hem nooit gezien.
De eerste ontmoeting met een levende Steenarend kwam een aantal jaar later toen ik met een aantal vrienden een aantal dagen naar Praag ben geweest. We zijn toen naar Katedrála Sv. Víta geweest waar in een binnentuin een valkenier bezig was. We hebben er even bij staan kijken en op een gegeven moment raakten we aan de praat. Ik mocht toen de handschoen aantrekken en kreeg een Steenarend op mijn hand geplaatst. Ik vond het machtig en zeer indrukwekkend. Het is alleen zo jammer dat zo’n mooi dier kunstjes met vertonen om aan z’n voedsel te komen. Eigenlijk Steenarend onwaardig. Maar ja: ik had er nu tenminste wel 1 gezien, al was het niet het meest gelukkige exemplaar…
Maar zoals gezegd: ik had er nu wel 1 gezien. Toen ik met m’n vrouw in Schotland op vakantie was, zijn op een excursie geweest waarvoor reclame werd gemaakt dat tijdens deze excursie regelmatig de “Golden Eagle” gezien werd. Het was een excursie met een boot over Loch Shield en was erg leuk in een prachtige omgeving, maar…: geen Steenarend. Ook hier bleek het geen garantie dat als je op de juiste plek bent, je er zeker van kunt zijn te zien wat je graag zou willen (een Parelduiker die er altijd zat daargelaten…).
Het volgende exemplaar van de Steenarend die ik zag was wel in Groot Brittannië, in het “Oxford University Museum of Natural History” om precies te zijn. Was het dier in Praag niet heel gelukkig, deze was dat zeker niet meer. Het dier was opgezet en stond tentoongesteld in een glazen vitrine midden in het museum. Mijn volgende waarneming was van een exemplaar wat een zelfde lot was beschoren en vond ik in de hal van ons hotel in Liechtenstein, Hotel & Falknerei Galina. In de tuin van het hotel hoorde ik regelmatig de geluiden van levende exemplaren (of andere roofvogels, dat weet ik niet zeker. Op de site van het hotel werd wel reclame gemaakt over de mogelijkheid een wandeltocht te maken, waarbij je begeleid werd door een valkenier en een rondvliegende Steenarend. Aangezien we maar 1 dag in Liechtenstein waren, hebben we dat niet gedaan en ging ook deze kans aan me voorbij…).
Om toch iets van Liechtenstein en de omgeving waar we nu waren te kunnen zien, ben ik met mijn zoon met een stoeltjeslift een berg opgegaan om daarna wandelend weer naar beneden te gaan. Vanuit de lift hadden we al een adembenemend mooi uitzicht, toen we eenmaal boven waren werd dit alleen nog maar mooier. We hebben boven wat rondgewandeld, waarbij ik Raven hoorde en heel in de verte zag vliegen, en hebben van het bergachtige uitzicht genoten. Op de weg naar beneden onder een strakblauwe lucht vraagt mijn zoon op een bepaald moment: “Is dat een Buizerd daar boven die bergen?”, waarop ik mijn camera maar even pakte en wat foto’s heb gemaakt om beter te kunnen kijken. De vogel vloog enorm hoog, boven de bergen en het was lastig te zien wat het was. Hij was wel heel groot… Helaas had ik alleen mijn 70-300 lens bij me waardoor ik de vogel ook niet veel dichterbij kon halen. Maar hij was wel heel erg groot…
Weer thuis heb ik alle foto’s op de computer gezet en heb ze eens op mijn gemak bekeken. Daarbij kwam ik ook weer langs de foto’s van deze mysterieuze roofvogel. Bij uitvergroting zag ik wat lichte vlekken onderop de vleugels en hij leek wel een lichtere kop te hebben… Het zou toch niet… Ik heb ObsIdentify er op losgelaten en deze kwam met de zeer heugelijke mededeling: Steenarend 96%, Identificatie is zeker! Het was inderdaad een Steenarend! Eindelijk had ik hem gezien. Hij was ver en hoog en ik heb hem niet optimaal kunnen vastleggen, maar ik heb hem gezien (en was mijn constante twijfel over wat het toch kon zijn terecht).
Met heel veel genoegen plaats ik hem dan ook in mijn lijst. Ik heb de koning der Roofvogels mogen zien in zijn favoriete terrein en in zijn volle glorie. Het heeft bijna 50jaar geduurd, maar het was het waard.
Hem zo te hebben mogen zien in zijn natuurlijke omgeving heeft mijn respect voor dit prachtige dier alleen maar enorm vergroot!
