browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

IJsgors (Calcarius lapponicus)

Posted by on 1 januari 1901

Met Gorzen heb ik een ingewikkelde verhouding. Laat ik voorop stellen dat ik het over het algemeen schitterende vogels vind met prachtige kleuren, met alleen een beetje vreemde snavels… Verder valt er over deze familie weinig aan te merken, of misschien toch…
Mijn eerste Gors die ik wist vast te leggen was een Geelgors op de heide bij ons in de buurt. De foto was redelijk naar omstandigheden, maar daarna duurde het best nog even voor ik ze naar waarde wist vast te leggen.
De Rietgors ging min of meer hetzelfde, maar toen deze eenmaal de smaak te pakken had, kwam deze enthousiaste zanger vaker in beeld in volle glorie.
Maar dan zijn er ook nog de (bijna)vakantieverpesters. Ik heb 3 vakanties in Frankrijk nodig gehad de Cirlgors vast te leggen, wat nog steeds niet naar volle tevredenheid gebeurd is. Ook de Sneeuwgorzen wachtten tot de laatste dag van mijn verblijf in Noorwegen om zich even mooi te tonen en in Nederland moest ik naar de Kwade Hoek voor een paar “lastige lichtomstandigheden” opnamen van dit heel fraaie arctische vogeltje.
Tja, en dan is er nog de IJsgors. Af en toe zag ik deze soort voorbij komen op waarneming.nl, maar het leek een onmogelijke opgave hem ergens te vinden, laat staan vast te leggen. Op het moment dat ik rond het Varanger schiereiland reed zat de IJsgors lekker in de zon in Nederland, in plaats van zijn zomerverblijf waar hij en zijn neef, de Sneeuwgors, hun naam zeer eer aan zouden doen.
Maar ook de vogel vinden in Nederland in een uitgestrekt gebied als de Kwade Hoek, leek toch wel heel lastig. Toch ben ik er op een dag heengegaan met als doel de Strandleeuwerik, Frater en, als alles mee zou zitten, de IJsgors vast te leggen. En alles zat mee! Ik kreeg de mogelijkheid een druk foeragerend dier uitgebreid vast te leggen en daarbij was de ban gebroken: Gorzen en ik gaan prima samen. Ik moet alleen een klein beetje geduld met ze hebben en proberen ze zo vaak mogelijk op te zoeken. Voor de IJsgors ga daarvoor graag nog een keer naar Noorwegen tijdens het voorjaar. Daar is de IJsgors nog mooier dan bij ons in de winter. Al lijkt dat nauwelijks mogelijk…
 

De IJsgors