Qua schoonheid staat deze prachtige Eend ex aequo (we zitten lekker in de q’s…) op één met zijn koude-minnende neef. Misschien komt hij zelfs wel een millimetertje daarboven. Ik vind ze ronduit schitterend en ze doen me meer aan de Pijlstaart denken, welke ik ook al zo mooi vind.
Helaas is het met die soorten die ik zo mooi vind zó, dat ik ze veel te weinig te zien krijg. Het zijn écht gelukstreffers en helaas over het algemeen op iets grotere afstand.
Maar goed ze staan er tussen, net als dat ze jammerlijk op de Rode Lijst staan. Wat is er toch dat zó veel zó mooie dieren op deze lijst terecht komen (maar misschien ook minder mooie, maar wel minstens zo interessante)?
Laten we de dieren koesteren en ervoor proberen te zorgen dat ze, ondanks hun aanwezigheid op de Rode Lijst, nog lang in ons land te vinden zullen zijn.
Ik begin met het koesteren van de momenten dat ik de Zomertaling in volle pracht zie. En dan hoop ik dat het uiteindelijk niet neer gaat komen op: “Gelukkig hebben we de foto’s nog…”
