Het Roodborstje lijkt zo’n gewoon vogeltje dat het lastig lijkt er iets over te schrijven. Hij is natuurlijk snel en goed te determineren door zijn (en natuurlijk hààr) opvallende uiterlijk en zijn verfijnde zang welke je een groot deel van het jaar kan horen.
Op heel stille momenten, zoals midden in de nacht, hoor je dan het iele liedje, wat zo in die stilte nog best heel krachtig kan klinken.
Maar ik vind een aantal zaken fascinerend van het Roodborstje. Zoals het idee dat het lijkt of een bepaald vogeltje een heel jaar lang je tuin bewoont, maar dat dit niet het geval is omdat het trekvogels zijn. Maar wel dezelfde vogeltjes bewonen de tuin die zij dus blijkbaar tijdens iedere trek weer keurig terug weten te vinden.
Ook vind ik hun gedrag wel grappig wanneer je in de tuin bezig bent. Opportunisten zijn het dan die, bij wijze van spreken, naast je durven te gaan zitten om de krioelende beestjes die daarbij uit de grond omhoog komen tussen je vingers weg te pikken.
Ik vind het gezellig dat er het hele jaar 1 of 2 Roodborstjes onze tuin bewonen en dat ze zo af en toe best even boven op een paaltje willen gaan zitten om dat te laten zien en dan luid willen laten weten dat het hun tuin is. Ik vind het prima!
