Tijdens een avondexcursie met de vogelwerkgroep Cuijk, hebben we een ronde gefietst door de buitengebieden waarbij we ook de Overhage aandeden. Langs de kant van de weg zat in een onbeduidende struikpartij een Nachtegaal op z’n mooist te zingen. We zijn gestopt en hebben een tijdje staan luisteren én kijken, want de zanger was ook nog te zien. Ik kan me zelfs herinneren dat de rode staart me opviel.
Later, toen ik uit begon te gaan, werd ik na het stappen in het voorjaar regelmatig toegezongen door een Nachtegaal in een bosje midden in Cuijk waar ik op weg naar huis langskwam. Ook zaten er aan de overkant van het spoor waar we woonden, welke ik kon horen als ik de hond ’s avonds uitliet.
Maar het werden er steeds minder en één voor één verdween, en hoorde ik ze zelden meer.
Dat heeft best lang geduurd, totdat ik het vogelen en het fotograferen serieus opgepakt had en ik meer in gebieden kwam waar ze zaten. Ik moest er nu verder voor weg, maar gelukkig hoorde ik ze in ieder geval af en toe weer eens.
In Frankrijk in mei heb ik er weer echt van kunnen genieten en later ook weer enigszins in de buurt. Maar het is niet meer zoals het was en dat is zeer spijtig. Ik wil het geen voordeel noemen, maar als het een naam moet hebben…: als ik ze nu weer hoor, geniet ik er 3 dubbeldwars van. Het is een magnifiek zeer welluidend geluid waar je niet omheen kunt. En dat doe ik dus ook zeker niet…
ps: Ik heb best lang gedacht dat ik vond dat de zang van de Blauwborst mooier is, ik weet het eigenlijk helemaal niet zo zeker… En ook de Merel…
