browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Kwade Hoek 29 januari

Posted by on 29 januari 2019

Naar buiten! Na alle feestelijkheden en andere plichtplegingen van afgelopen maand, was er eindelijk weer gelegenheid om naar buiten te gaan. Ik had Arie gevraagd of hij zin had weer mee te gaan op ons jaarlijkse Zuid-Holland/Zeeland trip, wat hij zeker had, en zo vertrokken we ’s ochtends om half 7 richting het westen ondanks dat de weersvoorspelling op z’n best sub-optimaal was geweest.
Gelukkig leek dit erg mee te vallen toen we de Stellendam hadden bereikt, en dus kon het grote vogelen weer beginnen! Vanaf de dam kijk je uit over de Kwade Hoek en regelmatig zijn hier de eerste interessante soorten al te zien. Zo niet vandaag. We zagen alleen een paar hondenuitlaters, wat de aanwezigheid van vogels wat in de weg staat, dus besloten we snel weer in de auto te stappen en naar de parkeerplaats van Natuurmonumenten te rijden om vandaaraf de Kwade Hoek in te lopen en te proberen deze keer wél enkele wenssoorten te zien (in ieder geval wisten we nu wel welke kant we eerst maar moesten opgaan)…
Op het pad door de duinen naar het strand kwamen we niet veel tegen. Ook omdat het water deze keer niet te hoog op het pad stond, kwamen we al snel aan bij het strand. Het blijft een heerlijk gezicht om de zee weer voor je te zien, dus zijn we eerst naar het water gelopen en hebben daar even stilletjes staan kijken. Een paar Middelste Zaagbekken doorbrak een licht gemijmer en attendeerde ons erop, waarvoor we gekomen waren: vogelen! We zijn daarop richting het zuiden gelopen, oplettend dat we geen groepen Leeuweriken, Fratertjes of Sneeuwgorzen zouden missen, maar wat we als eerste zagen was een groepje van één van mijn favorieten: Drieteentjes! Zij zijn altijd leuk om te zien en ook nu weer hebben we ze een tijdje goed kunnen bekijken. Daarna weer verder en zagen we in de verte een grote groep, voornamelijk, Zilvermeeuwen. We zullen nooit te weten komen wat ze naar die plek aan zee trok, maar veel waren het er wel!

De Kwade Hoek en Brouwersdam

Even nadat wij het strand op waren gekomen, was er een drietal vogelaars opgelopen. Zij bleven op een redelijke afstand achter ons, maar liepen wel door het terrein waar de eventuele Strandleeuweriken en consorten zich graag ophouden. Om ze niet te veel op te jagen, leek dit niet een heel handige route. Maar goed, ze liepen achter ons en daarom liepen ze ons niet in de weg. Een andere vogelaar, met hond, was een andere mening toegedaan en denderde ook door het terrein en joeg werkelijk alles op wat er maar voor de voeten kwam. Vol verbazing, en enigszins geërgerd, zagen we hoe er vluchten Strandleeuweriken, Fraters en Sneeuwgorzen de lucht in gingen. De dieren hebben het natuurlijk al zwaar in deze tijd en ze op deze manier op te jagen zal ze niet per se helpen de winter door te komen…
Nou had het natuurlijk wel 1 voordeel: we konden de vogels volgen en zien waar ze weer neerstreken. Een groot geluk was dat ze dat niet eens heel ver van ons af deden en zo kreeg ik de gelegenheid de eerste wenssoorten op de gevoelige chip vast te leggen. Het lukte me ook steeds een beetje dichterbij te komen en zo kreeg ik verschillende leuke opnamen van de Sneeuwgorzen en Strandleeuweriken. Na een tijdje heb ik me weer iets teruggetrokken en zijn we ruim om de groep heengelopen. Iets verderop zagen we nog een groepje en ook daar kon ik redelijke foto’s maken. Misschien voelden ze zich beschermd door het water wat tussen ons inzat, maar ook nu kwamen ze redelijk in de buurt. Wat wel heel jammer was, was het feit dat de zon enorm z’n best deed. De weersvoorspelling bleek 180° anders te zijn geworden, wat natuurlijk fijn is, maar voor fotograferen…
Toen leek dat we op het strand niet heel veel meer zouden gaan zien, hebben we even overlegd wat het verstandigst zou zijn: de noordkant van de Kwade Hoek gaan bekijken, of doorrijden naar de Brouwersdam, omdat we de zon nu in de rug zouden hebben en daarmee mooi licht over de zee. We besloten het laatste te gaan doen.

De vaste gasten bij de Spuisluis

Aangekomen op de dam kijken we altijd eerst het noordelijke haventje af. De dagen hiervoor was daar een Zwarte Zeekoet gezien, maar deze neemt blijkbaar op dinsdag vrijaf, want wij hebben hem nog nooit daar getroffen. Verder de dam op zagen we ver op de zee wel enkele Futen en Kuifduikertjes. Op de dam stonden een Wulp en Zilverplevier: ééntje waar je wél op kunt rekenen. Nog verder naar het zuiden vonden we op zee ook nog enkele Brilduikers, Zwarte Zee-eenden en Middelste Zaagbekken. Helaas bleven de eerste 2 veel te ver op zee zitten en heb ik hier nauwelijks herkenbare plaatjes van kunnen maken.

ZAAGbek!

Bij de spuisluis was het gelukkig een beetje anders. Daar zwom een Brilduiker redelijk in de buurt, al leek hij te slapen en nam desondanks toch steeds meet afstand. Om hem maar niet verder lastig te vallen, ben ik de spuisluis rondgelopen en trof weer 4 Grijze Zeehonden. Heel imposante dieren en ook altijd erg leuk om te zien tijdens deze bezoekjes. Een paar Aalscholvers hield ze wel in de gaten tijdens het drogen. Maar wat wil je ook: de Zeehonden zijn nou eenmaal de grootste roofdieren van Nederland…
Ik had een plekje gevonden aan de zuidkant van de sluizen waar ik hoopte Roodkeelduikers te kunnen gaan zien. Na enige tijd vond ik ze inderdaad, maar ook weer op heel grote afstand. Een Middelste Zaagbek had er wel zin in en zwom verschillende keren vlak onder me langs! Wat een prachtige vogel is dat toch met een heel toepasselijke naam… Na een tijdje daar gezeten te hebben, Kreeg ik de Roodkeelduikers toch weer aardig in beeld en heb de laatste kiekjes van hun gemaakt.
We zijn nog naar de Stolpweg in Zeeland gereden maar vonden daar, traditiegetrouw, helemaal niks (buiten een enorm grote vlucht Vinken na).
Het was mooi geweest. We zijn de thuisreis weer begonnen en konden her en der weer achteraan de file aansluiten. Druk evaluerend (en met een leuk spel) waren we toch nog redelijk snel thuis. Het was een enorm leuke dag geweest met, gelukkig, nu wel de wenssoorten in beeld. Wat is de winter aan de kust toch een mooie tijd en wat kun je er toch enorm veel moois zien!